29.12.07

Happy '2008

สวัสดีปีใหม่
ถึงทุกคนที่ผ่านมาเจอบล๊อกร้างของเรา
ขอให้มีความสุข สนุกสนาน
ขอให้สมหวังทุกอย่าง คิดอะไรได้อย่างนั้น
ขอให้สุขภาพแข็งแรง ไม่เจ็บไข้ได้ป่วย
ขอให้ร่ำรวย ๆ ๆ ตลอดปีและตลอดไป
คิดดี ทำดี เพื่อวันดี ๆ ที่กำลังจะมาถึงนะ




ปล.เรารู้สึกได้ว่ามีคนอ่านบล๊อกเรา
มีแค่คนเดียว จริง ๆ นะ*0*

26.12.07

i think so

คนเราถ้าจะรักกันมันไม่ต้องพยายามมากหรอก
(เรารู้สึกว่าเราพยายามอยู่ตลอดเวลา)

มันต้องรู้สึกกันทั้งสองฝ่าย แล้วเดินเข้ามาตรงกลาง พร้อมกัน
(เรารู้สึกว่าเราวิ่งอยู่ฝ่ายเดียว แต่อีกฝ่ายนิ่งเฉย)

ที่เดินมาตรงกลางก็หมายถึง ให้โอกาส และให้ความหวังกัน
(เรารู้สึกว่าความหวังและโอกาสที่ผ่านมา เราคิดไปเองทั้งนั้น)

วันนึงจะมีคนที่คู่ควรกับ ความรักของเรา
(แล้วนานแค่ไหนล่ะ)

ต้องมีคนที่พร้อมจะแบ่งปันความรักกับเรา ไม่ใช่เราให้ฝ่ายเดียว
(เราพร้อมจะให้ แต่ก็ต้องการรับบ้าง)

บางครั้ง ของอย่างเดียวกัน แต่คนให้คนละคน ความหมายก็เปลี่ยนแล้ว
(เราก็คิดอย่างนั้นนะ)

ถ้าเป็นคนที่เค้าชอบ เค้าคงดีใจ แต่ถ้าไม่ใช่ก็ไม่มีความหมายอะไร
(ที่ผ่านมาสิ่งที่เราทำไปก็คงไม่มีความหมายอะไรสำหรับเค้า )

ถ้ารู้ว่าเค้าไม่รู้สึกเหมือนเรา แล้วยังฝืน มันอาจทำลายมิตรภาพ
(เราไม่คิดจะทำลายมิตรภาพ แต่เรายังฝืน)

แต่ถ้าชอบเค้าก็ควรบอกเค้านะ บอกความรู้สึกดีๆ ไป
(เราอยากทำอย่างนั้นนะ)

วันนี้ขอซานต้าดิ ขอให้ความรักโปรยปราย
(T^T)

22.12.07

สุขสันต์วันธรรมดา

อยากให้คนที่ไม่ชอบเขียน หรือไม่เคยบันทึกได้ลองเลือกจดบันทึกเหตุการณ์
ความคิด ความรู้สึกที่เคยเกิดขึ้น ที่กำลังเกิดขึ้น

เราอาจพบว่า เริ่มมองสิ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิตอย่างละเอียดลออมากขึ้น
ตาข่ายของเราเริ่มถี่เข้าจนสามารถดักกรองเอาความสุขความงดงามเล็ก ๆ
ที่เคยเล็ดลอดไปได้

แม้ว่าแต่ละวันของบางคนดูซ้ำซากจำเจ แต่คงมีบ้างหรอกที่บางเช้าก็ชงกาแฟหวานกว่าที่เคย
แค่นี้ก็ได้รสชาติที่แตกต่างไปจากวันอื่นแล้ว

(สุขสันต์วันธรรมดา : เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย)

----------------------------------------------------------

วันนี้ไปเดินเล่นตลาดนัด ขากลับได้หนังสือติดมือมาเล่มนึงหนังสือเก่าแล้วเล่มเล็ก ๆ
สะดุดกับชื่อเรื่องกับคำโปรยที่ปกหลัง ควักเงินจากกระเป๋ากางเกงอย่างไม่ลังเล
ไม่ใส่ถุงพลาสติกด้วยนะ โลกร้อน 555 ข้อความข้างบนที่ยกให้มาอ่านนั่นแหละจากปกหลัง
ชอบจังเพราะเราก็ชอบเขียนบันทึก ในเล่มจะเป็นบันทึกของเพลงดาบฯ ตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัย
อ่านแล้วก็สนุกดี นี่เพิ่งรูปว่าคนเขียนเป็นผู้หญิงหนังสือเค้าหลากหลายมากแนวท่องเที่ยวก็เยอะ
เริ่มสงสัยทำไมนักเขียนชอบเดินทาง คงเพราะได้เห็นอะไรใหม่ ๆ สะสมเป็นวัตถุดิบในการเขียน
อีกหลายเรื่องที่น่าอ่านของเพลงดาบฯ ฮ่า ๆ ไม่ได้สปอยนะ ของเค้าดีจริง ๆ
มีใครเป็นเหมือนกันไหมตอนเขียนมือไปไม่ทันสมอง
คิด ๆ อะไรที่จะเขียนแต่พอเขียนแล้วก็เขียนออกมาไม่หมด งง ๆ ฮ่า ๆ

ไดอารี่เล่มเก่าใกล้ถึงหน้าสุดท้ายเต็มที เล่มนี้รักมาก เคยพลักพรากจากกันครั้งนึงเราไปลืมไว้ที่ร้านถ่ายเอกสารหน้ามอ
ตกใจมาก ไม่ได้กลัวพี่เจ้าของร้านอ่านนะ เหอๆ แต่ไม่แน่ใจว่าลืมที่ร้านนั้นหรือหล่นหาย - -"
แต่ก็ได้คืนนะ ดีใจมากมาย

เวลากลับไปอ่านไดอารี่เราจะเห็นความสุขอยู่ข้างในนั้นเสมอ ไม่ใช่แค่สุข
บางครั้งก็เศร้าแต่อ่านแล้วตลกดีนะ เสียงหัวเราะก็ยังมีในสมุดเล่มเล็ก ๆ
แม้เราจะไม่ได้บันทึกทุกวันก็ตามที
แต่ทุกวันที่บันทึกลงไปมีเรื่องพิเศษที่สุขสันต์ในวันธรรมดาเสมอ

ขอให้ทุกคนมีความสุขกับการจดบันทึก


^^

12.12.07

Hello winter


สวัสดีฤดูหนาว อันแสนเงียบและเหงา

นั่งจับเจ่าอยู่กับเงา เศร้าเดียวดาย

คำทำนายบอกไว้ว่า ความรักใกล้มาในไม่ช้า

ใครจะพาความเหงาไปจากเรา


รอคอย......เพียงสักคน

ปล.ไม่ได้อัพนานมาก ลองเปลี่ยนสีพื้น เปลี่ยนรูป เปลี่ยนเพลง ฮ่า ๆ จะได้ดูมีอะไรใหม่ ๆ บ้างไง