Postcard from Loei

ช้าไปมั้ยถ้าจะมาเล่าให้ฟังว่า ไปเที่ยว จ.เลย มาแหละ
ได้รับคำชวนในคืนวันที่ 28 แล้วเช้า 29 เดินทาง !!!
เพราะมีที่ว่างเหลือ 1 ที่หรือว่าอยากให้เราไปจริง ๆ ยังสงสัยอยู่ เหอะๆ
แต่ไปกลับมาแล้ว สนุกหนาว สมใจกันไป

คืนแรกพักที่ อ.เชียงคาน ห่างจากตัวจังหวัดพอสมควร ที่นั่นเป็นอำเภอเล็ก ๆ สงบดี
แต่ตามซอยแอบมีเกสเฮ้าส์ให้เลือกพักหลายอยู่มากมายหลายราคาด้วย แต่ไม่พลุกพล่าน
คงเพราะไม่ค่อยมีคนมาเที่ยวมากเหมือนบางที่ก็ไม่รู้ แต่ทำไมเกสเฮ้าส์เยอะล่ะ สับสน ???
ตอนเช้ามีใส่บาตรข้าวเหนียวเหมือนที่หลวงพระบางอ่ะ ข้าวเหนียวกระติ๊บละ 15 บาท ถูกมากมาย
เทียบกับหลวงพระบางกระติ๊บละ 100 บาทไทย (แล้วจะเอามาเทียบกันเพื่ออะไร งง??)

ตื่นเช้าที่เชียงคาน ด้วยความตั้งใจจะได้สัมผัสแสงแรกของวัน แต่ก็ผิดหวังเพราะหมอกลงหนามาก ๆ
พูดทีควันออกปาก 55 กล้องตัวน้อยคอยจะบันทึกภาพก็อดไป รอวันใหม่ละกัน
สายหน่อยก็ปั่นจักรยานไปดูชาวบ้านชาวช่องกัน เราได้เห็นรอยยิ้มผ่านหมอกขาว(เวอร์มั้ย)
ไม่มีชาวบ้านคนไหนจะไม่ยิ้มให้เลยจริง ๆ พอไปถึงตลาดก็เดิน ๆ

ได้ปาท๋องโก๋กับน้ำเต้าหู้ใส่ตะกร้าหน้ารถจักรยาน
แล้วปั่นกลับเกสเฮ้าส์ สบายใจไปกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว

เล่าละเอียดไปมั้ยเนี่ย เรื่อยเปื่อยที่เชียงคาน จากนั้นก็เข้าตัวเมืองกันดีกว่า

จริง ๆ คืนที่สองเราตั้งใจจะขึ้นไปนอนนับดาว บนยอดภูเรือ

แต่ขึ้นไม่ได้เพราะติดขบวนแห่ งานประจำปีพอดี ซะงั้น เป็นอีนต้องกลับไปนอนเชียงคานอีกคืนนึง
ขากลับหลังจากผิดหวังขึ้นยอดภูเรือไม่ได้ ก็แวะเที่ยว แก่งคุดคู้ ที่นี่มะพร้าวแก้ว อร่อยเหาะ 555

ซื้อเป็นของฝากคนละถุงสองถุง แล้วก็กลับเกสเฮ้าส์ สบายใจไปหนึ่งวัน

เช้าวันที่สอง กล้องเราพร้อมเก็บภาพพระอาทิตย์ตื่นนอน แต่เราไม่ค่อยพร้อมเพราะอากาศที่หนาว ๆ ๆ
ทำยังไงก็ไม่อยากจะขยับตัวออกจากผ้าห่ม ให้ตายเถอะ - -"
แต่ก็ต้องลุกออกมาน่ะ มาเที่ยวไม่ได้มานอน เตือนตัวเองทุกขณะจิต
เช้านี้ไม่มีหมอกแฮะ แต่เอ๊ะ !! เมฆเยอะซะงั้น เซง(เลย) ปลอบใจตัวเองว่าเหลือเวลาของทริปนี้อีกวัน
ไม่เห็นพระอาทิตย์ขึ้นให้มันรู้ไปสิ 555 แล้วคืนนี้เราต้องได้นอนนับดาวที่ยอดภูเรือ ว้าว ๆ

ไม่เรื่อยเปื่อยที่เชียงคานมากนัก รับออกเดินทางกันดีกว่า วันนี้เราแวะไปใหว้องค์พระธาตุศรีสองรัก
ถือเป็นสิ่งศักดิ์คู่กับ จ.เลย แล้วก็ไปที่เป้าหมายสุดท้ายของทริป ยอดภูเรือ ไง
เราว่าอารมณ์คล้าย ๆ กับไป เขาใหญ่ เพราะขับรถขึ้นไปได้ ไม่เหนื่อยอย่างที่ต้องเดินขึ้นเหมือนที่อื่น

หนาวแล้ววววว เสียงลมพัดได้ยินเป็นระยะ ๆ ว้าว ถึงแล้ว ยอดภูเรือ เราไม่มีรูปกับป้ายนะ
เพราะขี้เกียจต่อแถวรอ 555 สงสัยอีกแล้วว่าการถ่ายรูปกับป้ายสถานที่เนี่ยสำคัญขนาดนั้นเลยหรอ
คนต่อแถวยาวมากเลยนะ เลิกสงสัยแล้วไปเดินเล่นดีกว่า ไหว้องค์พระบนยอดภูเรือ

เดินรอบก็เป็นดอกไม้ ใบหญ้า พิเศษสุดก็ ลมหนาว หนาวมาก ๆ ด้วยสิ

เดินเตร็ดเตร่กันมาพอแล้ว อยากอาบน้ำแต่อุณหภูมิไม่เอื้ออำนวย เป็นอันว่าคืนนี้ก็ นอนเลยละกัน
แต่ไฮไลท์ของเย็นนี้คือ กดชัตเตอร์อำลาแสงสุดท้ายของปีหมู สวยจริง ๆ

(เรามีรูปคู่กับคุณพระอาทิตย์ด้วยนะ*0*)
เต้นท์เล็ก ๆ เค้าว่านอนได้สองคน สงสัยอีกแล้วว่านอนคนเดียวสบายกว่ามั้ย เล็กจริง ๆ
ไม่เป็นไรเบียดหน่อย อุ่นดีมั้ง แน้นท์(เพื่อนร่วมทริป)บอกก่อนมาว่า เที่ยวให้ลืมโลกกันเถอะ
แล้วมันก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ สัญญาณโทรศัพท์เราขาดหายตายสนิท

เราไม่ได้ลืมโลกแต่โลกลืมเราแล้วอ่ะ
คืนเคาท์ดาวน์ด้วยสิ ข้อความทั้งหลายสงัดทั้งคืน หลับสบายใจจังมั้ง งื้ออออ หนาวก็หนาว ทรมานจัง

ตื่น ๆ พระอาทิตย์กำลังรอกล้องอยู่ ปลุกตัวเองในใจให้ลุกออกจากเต้นท์ อยากบอกว่าหนาวมาก
มองไปที่ปรอทมันบอกเราว่า 6 องศา หูยเด็ก ๆ ไม่หนาวหรอก อ๊ากกกกออกจากเต้นท์ได้เท่านั้น
ลมพัดมาไม่เอื่อยแล้วนะ มือชา ปากสั่น ฟันก็ไม่ได้แปรง ไม่กล้าพูดกับใครอ่าดิทีนี้
ไม่เป็นไร ไม่แปรงฟันก็กดชัตเตอร์ได้นี่นา ไปดูพระอาทิตย์ขึ้นกันเถอะ

สงสัยว่าพระอาทิตย์คงหนาวเหมือนเรา ตื่นพร้อมกันกะเราเลย 55

ไม่ต้องมารอกันให้ง่วงไปกว่านี้ ออกมาเจอพอดี สวยงามเหลือเกิน
แสงแรกของปีหนู(ดูมีค่ามากเพราะคนรอดูเยอะ) เสร็จก็ไปเก็บเต้นท์รีบลงไปจากที่นี่กันเถอะ หนาว!!

กรุงเทพ ๆ กลับกรุงเทพกันเถอะ เล่ายืดยาว ๆ จริง ๆไปหลายที่กว่านี้นะ 555

ไปดูบ้านดิน สวนดอกไม้สารพัด ผ่านสวนส้มยั่วน้ำลาย
คุ้มสุด ๆ คือ ลมหนาว จะหนาวไปไหนเนี่ย

ความสุขผ่านไปอีกหนึ่งทริปแล้ว เราสงสัยว่าทำไมคนต้องรอดูแสงสุดท้ายของปี
และรอคอยแสงแรกของปี ในเมื่อมันก็พระอาทิตย์ดวงเดียวกัน ทำไมคนชอบอวยพรปีใหม่ว่า
เริ่มต้นชีวิตใหม่ อะไรแบบนี้ในเมื่อเราเริ่มต้นชีวิตมากันก็นานโขแล้ว จะเริ่มใหม่ได้อยู่เรื่อย ๆ จริงหรอ
แต่ก็ไม่รู้จะสงสัยไปทำไม อยากบอกว่า มีความสุขที่ได้รอคอยพระอาทิตย์ขึ้นและลับขอบฟ้า 55555

ปล.รูปน้อยเล่าเยอะ อย่าเบื่อนะ สวัสดีปีใหม่อีกครั้ง