สบายดี

ไม่ได้อัพบล๊อกน๊านนาน
ชีวิตวุ่นวาย เพิ่งย้ายห้องด้วยล่ะ
จากชีวิตอันแสนสงบกับวิวสวย ๆ ที่ 904
ต้องลงมา 405 นอนฟังเสียงหมาห้องข้าง ๆ เห่า
ตอนนี้กำลังหาวิธีจัดการกับมันอยู่

เรื่องเรียนเทอมนี้ก็แสนเหนื่อย เจออาจารย์ประหลาดๆ อีกแล้ว
เช็คชื่อแบบเด็กประถมเลย เข้าสายห้านาทีก็ด่าละ หงุดหงิดจริง!!!
มีเรียนเสาร์ อาทิตย์ เช้าจรดเย็นด้วย เหนื่อยและเบื่อที่สุด
เวลาที่เหลือนอกจากออกไปตะลอน ๆ แล้ว
ต้องเปิดร้าน เก็บผัก (สำคัญสุด ๆ อ่ะ) และนอน ๆ ๆ




หน้าหนาวแล้วเชียงใหม่ก็หนาวแค่สามวันช่วงยี่เป็ง
หลังจากนั้นก็ร้อนละ งงกับสภาพอากาศประเทศไทยจริง ๆ
ช่วงยี่เป็งก็ต้องเผชิญกับผีปะทัด จุดทั้งวันทั้งคืน
ใครคุยเอ็มด้วยจะรู้ว่าเราบ่นเรื่องปะทัดอยู่ทั้งอาทิตย์
ใครโทรศัพท์มาจะได้ยินเสียงตู้มต๊าม เป็นระยะ ๆ
โคตรเซงเลย คิดไว้ว่าปีหน้าต้องทำตัวกลมกลืนด้วยการขายปะทัดซะเลย
อย่างน้อยก็ได้เงิน ดีกว่านอนฟังอยู่เฉย ๆ เนาะ




มีร้านชามาแนะนำหนึ่งร้านล่ะ
เวียงจูมออน อยู่ติดริมน้ำปิง ตรงข้ามกับกาดหลวง
จูมออนเป็นคำเมืองแปลว่า สีชมพู
ไม่ต้องเดาแล้วใช่ไหมว่าร้านนี้สีอะไร


ขนมอร่อยมาก ๆ คอนเฟิร์ม เข้ากันกับชาร้อน ๆ หอม ๆ
แนะนำบลูเบอรี่ชีสเค้ก กับชาวนิลลา วิเศษสุด ๆ
ที่สำคัญร้านนี้ใจดีให้เดินถ่ายรูปได้ทั่วร้านเลยล่ะ
ใครมาหาเราจะพาไปลอง (กี่ร้านแล้วไม่รู้นะ)


เราว่าตอนนี้ชีวิตเรากำลังลงตัว ชินแล้วกับเชียงใหม่
ถึงจะคิดถึงกรุงเทพบ้างบางที แต่ให้ไปจริง ๆ เราก็ไม่อยากแล้วล่ะ
อยู่กรุงเทพเราแค่สบายกาย แต่อยู่ที่นี่เรารู้สึกว่าเรา สบายใจ กว่าเยอะ
ความรู้สึกที่รอให้ใครมาหา มันก็เริ่มหายไปแล้วล่ะ ใครอยากมาเราก็ยินดีต้อนรับ

ส่วนใครอยากไม่มาเราก็ไม่เรียกร้องแล้ว เราอยู่ของเราแบบนี้ล่ะ

สบายและสงบ (\../)


ว่าแต่อากาศหนาว ๆ เมื่อไหร่จะพัดมาอีกซีทีนะ .....