ไม่ได้อัพบล๊อกนานแล้วเนาะ ก็ปิดเทอมไปสามเดือน
อะไรก็ดูจะเงียบเหงา ไม่มีอะไรที่อยากทำไปกว่าการกลับบ้าน
แต่นั่นก็สามเดือนผ่านมาแล้ว เราไม่เอ่ยถึงดีกว่า
วันนี้เปิดเทอมแล้วนะ กลายเป็นปีสองแล้วด้วย และมันก็คือปีสุดท้าย
กำหนดการเสนอหัวข้อทีสิสก็ออกมาแล้ว แต่สมองยังโล่งมาก!!!
ช่วงปิดเทอมใช้ชีวิตที่บ้านสบายมาก ๆ
จนตัวขี้เกียจเติบโต เกาะตามตัวเต็มไปหมดละ
ตอนนี้นับแล้วก็เหลืออีกแค่ 45 วัน กับการพรีเซนหัวข้อ
เราอาจจะสร้างความกลัวขึ้นมาเอง เดาอนาคตมากไปก็ทำให้เหนื่อย
มีคนบอกว่าช่วงนี้เราดู"หมดไฟ" ท่าจะจริงแฮะ ...
แต่ถึงยังไงเราก็ไม่ถอยแน่ ๆ
เหนื่อยวันนี้แล้วจะสบายวันหน้า เรายังเชื่ออย่างนั้นอยู่
ร่ำเรียน ฝ่าฟันเข้ามา ไม่มีสัญญา สู้มาด้วยใจ
อยากรู้ สิ่งที่ฉันทำ มันจะชักนำ ฉันเป็นเช่นไร
อยากสรรค์ สิ่งที่สวยงาม สิ่งที่งดงาม ให้คง อยู่ไว้
จะขอ ขอทำตามใจ ดีเลวเช่นใด หัวใจ เลือกเอง
ฉันเหนื่อย ฉันท้อ แต่ฉันยังรอด้วยดวงใจที่มีหวัง
แม้จะหนัก ฉันไม่เคยหวั่นฉันรู้ว่ายังต้องสู้เขา
คอยวันที่ฉันนั้นจะเป็นคนยิ่งใหญ่
เราจะก้าวไปด้วยดวงใจกับความฝันและจะไม่ท้อ
เพราะว่าใจยังยึดมั่นหนทางของเราเราขีดเอง
**ทางที่เลือกเอง : บอย ตรัย
:)
No comments:
Post a Comment