อิ่ม

เพิ่งจะบ่นว่าอยากออกไปที่กว้าง ๆ เพราะตอนนี้จิตใจกำลังอ่อนแอ (น่าสงสารเนอะ) แล้วก็ได้ไปจริง ๆ มากกว่านั้นการไปเที่ยวตลาดคลองสวนครั้งนี้เหมือนได้กลับไปเป็นเด็กอีกครั้งหนึ่ง ทริปนี้เริ่มต้นจากสี่คน คิดกันเล่น ๆว่าจัดทริปถ่ายรูปกันมั้ย แล้วช่วยกันตั้งชื่อสโมสรดีกว่า ทุกอย่างลงตัวไปหมด เริ่มหาข้อมูลว่าไปไหนกันดี ครั้งแรกเลือกที่ใกล้ๆกรุงเทพหน่อยไปมาสะดวก มีคนเสนอตลาดคลองสวน100ปี บ้างว่าเกาะสีชังเป็นไง บ้างว่าสวนรถไฟ แต่สรุปแล้วเลือกตลาดเป็นสถานที่ออกทริปกัน \*0*/

เช้าตรู่ของวันอาทิตย์ที่ 22 การเดินทางเริ่มต้นขึ้นทุกคนมาพร้อมหน้าพร้อมตาที่สถานีขนส่งเอกมัย เวลาแปดโมงกว่า ๆ รถออกจากกรุงเทพ ความสุนกเริ่มต้นขึ้นแล้ว ไปถึงตลาดสิบโมงนิด ๆ แดดแรงได้อีก แต่สู้ไม่ถอยหยิบกล้องมาแชะ ๆ กันใหญ่ สนุกสนาน ตลาดคลองสวนตั้งอยู่จังหวัดสมุทรปราการ แต่การเดินทางมาได้สองทาง จะมาทางฉะเชิงเทราก็ได้ แม่ค้าบอกว่าตะเข็บชายแดนนะเนี่ย คิดในใจมันชายแดนยังไงอ่ะป้า???? ตลอดสองข้างทางในตลาดเต็มไปด้วยร้านรวงอาหาการกินพรึบพรับ เดินเพลินกันเลยทีเดียว

กาแฟแปะหลี ของขึ้นชื่อใครมาที่นี่ต้องแวะชิมกาแฟทั้งนั้น เราสั่งชาเย็นมาหนึ่งแก้ว รสชาติไม่ต่างจากที่อื่นแต่สิ่งที่ทำให้รสชาติชาแก้วนั้นพิเศษกว่าที่ไหน ๆ น่าจะเป็นบรรยากาศภายในร้านกาแฟเก่า ๆ เก้าอี้ไม้ พัดลมเพดานรุ่นคุณยายที่ยังให้ความเย็นอย่างสม่ำเสมอ รวมไปถึงเสียงพูดคุยของคนภายในร้าน และรอยยิ้มของแปะหลี ที่เห็นแล้วชื่นใจจริง ๆเวลาจิบชา (จริง ๆนะ) ผนังของร้านมีชื่อและเบอร์โทรศัพท์ที่ใช้ชอล์คเขียนเต็มไปหมด ตู้ติดผนังเต็มไปด้วยข้าวของที่สุมกันอยู่ข้างในขวดต่าง ๆสารพัด รวมทั้งภาพถ่ายที่คนที่แวะเวียนผ่านไปนั้นได้ถ่ายเก็บไว้ เมื่อกลับมาอีกครั้งก็นำมาให้แปะหลีนั่นเอง อยากบอกว่าชอบร้านแปะหลีมาก เพราะพัดลมเย็นดี คนแน่นร้านไม่ได้เก็บภาพมาฝาก เหะ ๆ

เดินกันเพลิน สะพานข้ามคลองเป็นอีกจุดที่มหาชนมาก ๆ ใครไปต้องเดินข้ามไปข้ามมา ขอบอกว่าร้อนสุด อีกฝั่งคลองของตลาดนั้นจะเป็นวัดคลองสวนถ้ามากว่านี้เราอาจจะได้เข้าไปนั่งฟังเทศน์ เดินกับจนสุดตลาดแล้วแวะนั่งกินน้ำแข็งใสริมคลอง ถ้วยละ 5 บาท มีเสิร์ฟน้ำด้วยแหละ คุ้มมากมาย อยากถามแม่ค้าว่าป้าได้กำไรมั่งป่ะเนี่ย ?? นั่งกินน้ำแข็งไสระหว่างรอเจ้าบ้านที่อาสาจัดหาสถานที่สำหรับมื้อเที่ยงของพวกเราทุกคน สักพักก็ออกจากตลาดไปบ้านพี่ยอดกัน .....

ถึงแล้ว .... มองไปทางไหนก็เขียว ดูแล้วสบายตาสุด ๆ ไม่น่าเชื่อว่าอยู่ห่างจากกรุงเทพมาไม่มากนักเราก็ได้สัมผัสอะไรแบบนี้ เสียดายที่ไม่มีคันนาให้ลงไปเดินเล่นมากนัก มีแต่ถนนตัดตรงกลางนาอย่างในรูป ตอนนี้ข้าวกำลังออกรวงสวยมาก ๆ หลังจากกินข้าวกันเรียบร้อย แดดร่มลมตกเลยออกมาเดินเล่นกัน มันสบายสุดเลย เงียบมาก ๆ ถึงจะมีถนนใหญ่ตัดผ่านแต่ก็นานกว่ารถจะผ่านมาสักคัน เรากับเพื่อนถ่ายรูปกันสนุกไปเลยชอบจังเวลาได้อยู่ที่กว้าง ๆ มองอะไรแบบสุดลูกหูลูกตา

ได้อะไรมากกว่าภาพถ่ายนะวันนี้ ได้เดินตลาดดูผู้คน มีคุณตาคุณยายเดินจูงมือกันในตลาด มองดูแล้วก็ได้แต่อมยิ้ม ได้เห็นร้านตัดผมเก่า ๆ ได้พูดคุยกับแม่ค้า รอยยิ้มและเสียงหัวเราะยังอบอวลอยู่ข้างในใจ ได้เป่าลูกโป่งวิทยาศาสตร์ที่เคยเล่นสมัยเด็ก ๆ เวลานึกถึงเรื่องสมัยเด็กจะมีเรื่องให้คิดถึงอีกร้อยแปดที่คุยสามวันก็ไม่จบแบบนี้เค้าเรียก แก่แล้ว ป่ะ ขอบคุณเพื่อนร่วมทริปทุกคน กลับมาเหน็ดเหนื่อยแต่อิ่มใจ อะดีนาลีนในร่างกายสูบฉีดเต็มที่ บ๊ายบายคลองสวนแล้วเราจะกลับมาอีก

ปล1. ดูรูปเพิ่มเติมได้ที่ http://kusosad.multiply.com/ แอบทำไว้นานละมีรูปนิด ๆหน่อย ติชมตามอัธยาศัย

อย่าลืมมีโอกาสแวะไปเที่ยวตลาดคลองสวนนะ แล้วจะติดใจ